De rol van assessor in evc-procedures

Verschillende invullingen mogelijk

Er zijn veel manieren om procedures voor erkenning van verworven competenties (EVC) vorm te geven. Een cruciaal onderdeel van alle EVC-procedures is de beoordeling van de competenties van een deelnemer aan een vooraf gekozen standaard. Hierbij maakt het niet uit waar (in het onderwijs of daarbuiten) en hoe de deelnemer die competenties verworven heeft. De persoon die de competenties van de deelnemer beoordeelt, kan worden aangeduid als assessor.

De rol van assessor is echter niet zo eenduidig als het lijkt. Er zijn verschillende invullingen van de assessorrol mogelijk. Zo kunnen iemands competenties beoordeeld worden door een assessor van een kwalificerend instituut, bijvoorbeeld een docent van een erkende opleidingsinstelling, maar ook door een assessor uit een arbeidsorganisatie, bijvoorbeeld een leidinggevende en/of praktijkopleider. Ook kan iemand zijn eigen competenties beoordelen, en daarmee zijn eigen assessor zijn.

Het Kenniscentrum EVC heeft het Kenniscentrum Beroepsonderwijs Arbeidsmarkt (KBA) gevraagd een verkennend onderzoek uit te voeren naar de mogelijke invullingen van de rol van assessor in EVC-procedures. Het onderzoek is in november 2003 van start gegaan.

Het is niet de bedoeling een dekkend overzicht te geven van de mate van voorkomen van verschillende assessorrollen. Wel wil dit onderzoek duidelijk maken op welke verschillende wijzen assessoren worden ingezet, waarbij vooral aandacht wordt besteed aan de relatie van de assessor tot de deelnemer en de maatregelen die worden genomen om de kwaliteit van de assessor te borgen. Daarnaast wordt bekeken in hoeverre een bepaalde invulling van de rol van assessor recht doet aan het denken vanuit de competenties en de ontwikkeling van de deelnemer.

De antwoorden op deze vragen kunnen een eerste aanzet geven voor een optimale invulling van de rol van assessor in EVC-procedures.